Katolickie Stowarzyszenie MłodzieżyArchidiecezji Poznańskiej

Formy i środki działania KSM

Określone przez statut cele i zadania mogą być w różnorodny sposób realizowane przez wspólnoty KSM. W swoim przemówieniu do KSM-owiczów Ojciec Święty Jan Paweł II podkreślił, że należy nieustannie dostosowywać sposób działania do "znaków czasu". Jest to jedno z głównych założeń nowej ewangelizacji. Każda więc wspólnota powinna stworzyć własne tradycje i sposoby działania, które związane są ze specyfiką, potrzebami i warunkami środowiska, w którym działają.

Inne formy pracy przyjmą koła szkolne KSM, a inne oddziały parafialne. Również w zakresie parafii różne są sposoby działalności. Młodzież ze środowisk wiejskich podejmie inne formy pracy niż młodzi z dużych miast. Najważniejsza jest w tym czujność i roztropność oraz zasada otwartych oczu na potrzeby i możliwości działania. Mimo tej dużej różnorodności form realizacji zadań, statut KSM z 1993 roku wymienia dwie grupy środków i sposobów działalności: środki zasadnicze i środki wspomagające działalność apostolską.

Zasadnicze środki i sposoby działania KSM

Są to wszystkie pomoce i działania, które służą rozwojowi życia wiary. Ponieważ osobista świętość i apostolstwo jest najważniejszym celem KSM-owicza, musi on korzystać z tego wszystkiego co jest niezbędne do realizacji świętości i apostolstwa. Do zasadniczych środków należą:

• Pismo Święte. Bez codziennej lektury Słowa Bożego, bez refleksji nad jego przesłaniem trudno wyobrazić sobie sens działania i życia zarówno pojedynczej osoby należącej do KSM jak i całej wspólnoty. Pierwszy warunek to posiadać i czytać Pismo Święte.
  Powinno ono być własnością każdego KSM-owicza i znajdować się na centralnym miejscu podczas spotkań wspólnoty. Jak głosi stara chrześcijańska zasada: "nieznajomość Pisma Świętego jest nieznajomością Boga". Słowo Boże jest najlepszym kierunkowskazem działania KSM-owicza.
  
• Nauka Kościoła. KSM jest stowarzyszeniem kościelnym. Aby spełniać tę cechę musi nieustannie podążać za życiem i nauczaniem Kościoła. Dlatego też potrzebna jest znajomość najnowszych dokumentów kościelnych począwszy od dokumentów Soboru Watykańskiego II, poprzez Katechizm Kościoła Katolickiego aż po nauczanie Ojca Świętego. Oczywiście nauczanie to jest ogromne i trudno wymagać znajomości jego szczegółów, ale ogólna choćby orientacja tego, co przeżywa i czego obecnie naucza Kościół jest bardzo przydatna w formułowaniu programu pracy, a także przygotowywaniu konkretnych tematów formacyjnych.
  KSM powinien zwłaszcza śledzić te teksty z nauczania Kościoła, które dotyczą problematyki młodzieży i jej zaangażowania w misję Kościoła. Aby bronić wiary trzeba ją dobrze znać.
  
• Życie sakramentalne. Poprzez sakramenty każdy chrześcijanin otrzymuje od Boga łaskę uświęcającą i wszelki potrzebne do apostolstwa dary. Bez stanu łaski uświęcającej, każde działanie KSM-owicza jest z góry przeznaczone na klęskę. Często możecie doświadczyć tej dziwnej prawdy, że najcudowniejsze działania ludzkie nie sprawdzają się jeśli nie są poparte modlitwą i życiem sakramentalnym.
  To Pan Bóg jest sprawcą wszelkiego działania i wszelkich naszych sukcesów apostolskich. Bez Niego, bez miłości do Boga i pełnego życia sakramentalnego, którego centrum stanowi Eucharystia, KSM stałby się świecką organizacją pozbawioną swojej duchowej mocy.
  Największym skarbem dla stowarzyszenia jest udział w Eucharystii. Wprawdzie KSM może czasem urządzać specjalne Msze św. przeznaczone dla zamkniętej grupy, ale musimy pamiętać, że służba parafii sprawia, iż centrum naszego życia powinna stanowić dobrze przygotowana i przeżyta Msza św. niedzielna w kościele parafialnym. Należy też tak organizować spotkania, zjazdy, pielgrzymki, aby w centrum dnia była zawsze Msza św. W wielu parafiach KSM-owicze angażują się w przygotowanie liturgii, oprawę muzyczną, przygotowanie komentarzy. Bez wątpienia jest to jedna z najważniejszych form aktywności KSM.
  
• Codzienna modlitwa indywidualna i modlitwa wspólnotowa. Miłość dojrzewa tam, gdzie ludzie często spotykają się ze sobą, rozmawiają szczerze o swoim życiu. Takich warunków potrzebuje również miłość między człowiekiem a Bogiem. Ona zakłada częste spotykanie się i szczerą rozmowę. Dzieje się to oczywiście wtedy, gdy człowiek praktykuje codzienna modlitwę osobistą, a grupa - od modlitwy zaczyna i kończy każde swoje spotkanie i działanie.
  Czymś bardzo potrzebnym dla prawidłowego rozwoju wspólnoty są spotkania modlitewne, czy chwile adoracji przed Najświętszą Eucharystią. Takie formy działania powinny być na stałe wpisane w program pracy wspólnot KSM.
  
• Dni skupienia, rekolekcje, pielgrzymki, konferencje ascetyczne i dialogi ewangeliczne. Aby działać społecznie z wielką aktywnością i ściśle w duchu chrześcijańskim trzeba mieć dużo wewnętrznej mocy i zaufania Panu Bogu. Potrzebne więc są takie chwile, kiedy KSM-owicz oderwie się od swojego działania, aby bardziej intensywnie pomyśleć o Bogu i swojej relacji do Niego. W przeciwnym razie zachorujemy na chorobę przesadnego aktywizmu, staniemy się zwykłymi działaczami dla których Boże sprawy będą na drugim miejscu. Trzeba się przed tym koniecznie bronić. Lekarstwo jest jedno: zorganizować sobie i swojej wspólnocie czas, który poświęcicie wyłącznie dla Pana Boga.

Formy wspomagające działalność apostolską.

KSM-owicz to katolik i Polak, który w każdej sytuacji życiowej jest apostołem. Nie prowadzi apostolstwa tylko wtedy, gdy modli się lub gdy jest w kościele, ale wszędzie i zawsze pragnie głosić Chrystusa. Wspólnoty KSM inicjują również działania kulturalne, społeczne, oświatowe, sportowe, aby wprowadzać wartości chrześcijańskie w codzienność życia. Statut KSM wymienia następujące formy i środki działania:

• spotkania, zebrania, zjazdy, sympozja, konferencje, prelekcje, pogadanki, dyskusje, kursy, szkolenia;
  
• zloty, obozy, rozgrywki i zawody sportowe;
  
• poezja, muzyka, śpiew, akademie, wieczornice, przedstawienia, koncerty, konkursy, przeglądy, spotkania ze znanymi osobami, imprezy kulturalne, religijno-patriotyczne, regionalne, folklorystyczne, video-kino;
  
• biblioteki, taśmoteki, videoteki, czytelnie, środki społecznego przekazu, zwiedzanie kraju, zabytków, muzeów, wystaw itp.;
  
• działalność gospodarcza, zwłaszcza działalność wydawnicza oraz kolportaż prasy i książek katolickich z przeznaczeniem uzyskanych środków na cele statutowe;
  
• katolickie domy stowarzyszenia, sale zebrań, świetlice, ogniska, domy rekolekcyjne, schroniska, obiekty sportowe.

Jak widać z powyższego opisu jest bardzo dużo możliwości i obszarów działania. Ciągle uczymy się tego, że KSM ma tworzyć nową kulturę życia codziennego i świętowania, dlatego nie może się bać wejścia ze swoimi wartościami w najbardziej zaniedbane pod tym względem zajęcia i środowiska.